Diziyi bazen garip bir şekilde The Wire’la kıyaslıyorlar. Birkaç değerlendirme yazısında okudum bunu ve bu karşılaştırmanın haksız olduğunu düşünmüyorum. Dizi ilerledikçe yavaş yavaş neyi kast ettiklerini anlamaya başladım. David Simon’ın bir gazeteci bakışıyla yazdığı aldığı aşikâr ve The Wire bizim diziye göre daha katı, çok daha yoğun ve politik. Biz hikâyeye borsa alım satım salonun sınırlı perspektifinden başlamıştık ve karakterler çok gençti. Ben ve Mickey büyüdükçe, dizi büyüdükçe olgunlaştık ve dizide daha çok meseleye değinebileceğimizi ve onların ağırlığını daha çok taşıyabileceğini fark ettik. Dizi üzerinde her iki yılda bir çalışıyoruz. 12 hafta boyunca senaryo üzerinde çalışıyoruz. Odaya kapanıyoruz ve geçen 18 ay boyunca dünyada yaşananlar; ister kinizm ister otoriter rejimler karşısında duyulan korku olsun onlara dair hissettiklerimiz diziye nüfuz ediyor. Dizinin dördüncü sezonunu girişimcilik ya da otoriter rejimlere değinmeden kaleme alamazdık. Sonuçta bunlara ilgi duyuyoruz ve karakterlerin dünyasında da bir karşılık buluyorlar. Dizi bu dünyanın birebir kopyası değil, her şey abartılı ve bir üst perdeden ele alınıyor ama bu belge niteliği taşımaksızın bir hakikate karşılık gelmesine engel değil. Televizyon ya da sinema alanında hakikat ve gerçeklik arasında bir fark söz konusu ve dizi yüzde yüz gerçek olmasa da kesinlikle bir hakikate karşılık geliyor.