Martin’in öyküleri Game of Thrones’dan ve ana seriden çok farklı bir tarza sahip. House of the Dragon’dan da farklı. Olayları tek bir anlatıcının bakış açısından takip ediyoruz. Başlangıcı biraz daha hafif, daha eğlenceli. Dunk’ın anlatıları çok daha gerçekçi ve süs püsten uzak. Kızıl Kale’nin şık koridorlarında değiliz artık. Karakterleri kamplarda, çamur ve pislik içinde görüyoruz. Lordlar ve leydiler çadırlarda hizmetkârlarıyla yan yana boy gösteriyor. Bu da olayları bambaşka bir seviyeye; herkesin birbirine yakınmışçasına ilişkili olduğu bir çevreye taşıyor. Ve bu da Dunk gibi son derece alt seviyeden birinin genellikle asla yüz yüze gelmediği insanların ortamına girmesine ve onlarla diyalog kurmasına olanak tanıyor. Hikâyenin bizim açımızdan eğlenceli ve zorlayıcı tarafı da burada başlıyor.