Karanlık ve fırtınalı bir gecede karakterlerin terk edilmiş bir mülke adım atmasıyla açılan film ilk bakışta bir hayaletli ev hikâyesiymiş gibi görünüyor. Ama bu klasik anlatı kalıplarının ötesinde, film aslında köpeklere yazılmış bir aşk mektubu gibi. Filmin bu yüzden seyircide yankı bulduğunu ve dikkat çektiğini düşünüyorum. Bir karakter olarak Indy o kadar sempatik ki, onda kolayca kendimizden bir şeyler bulabiliyoruz. Ve film büyük oranda köpeklerin nasıl hayatlarımızın bir parçası olduklarıyla ilgili.