Netflix kataloğunun en çok ilgi gören türlerden biri olan korku sineması, insani en temel korkularıyla yüzleştirdiği için olsa gerek, her dönem kendine sadık bir izleyici kitlesi bulmayı başarmıştır. Bu listede platformun en çok izlenen ve sevilen korku filmlerini en kötüden en iyiye sıraladık. Seçkimizi hazırlarken korku türünün farklı geleneklerini bir araya getirmeye gayret ettik. Folk horror’dan slasher’a, psikolojik korkudan doğaüstü korkuya pek çok farklı alt türe yer verdiğimiz listemizde “kabuslarınıza girecek” pek çok farklı yapım var.
Eğer korku türünün sadık bir hayranıysanız, listemizdeki bazı yapımlarda en sevilen kült klasiklerden de izler bulacaksınız. Kimi aklınızın sınırlarıyla oynayacak, kimi ise sizi oturduğunuz adeta zıplatacak bu filmleri tek başınıza izlememenizi öneririz. Sizi en çok zorlayacak olanların yanına özellikle not düştük.
Run Rabbit Run (2023)
Listemizin onuncu sırasında, Netflix’in yakın dönem korku filmlerinden Run Rabbit Run (2023) var. Kağıt üzerindeki ilgi çekici bir konusu olan film, önceki hayatından anılar hatırlamaya başlayan küçük bir kız ve annesine odaklanıyor. Anne rolünde, Succession (2018-2023) dizisindeki soğuk mizaçlı karakteriyle tanıdığımız Sarah Snook’u izlemenin biraz yabancılaştırıcı olduğunu bekleyelim. Yine de Snook’un müthiş performansı sayesinde bir süre sonra Succession aklınızdan silinip gidiyor. Film, bir korku klişesi olan “çocuktan al haberi” temasını kendine has fakat o kadar da yenilikçi olmayan bir biçimde ele alıyor. Filmin senaristi Hannah Kent, anlatıyı kaleme alırken “önceki hayatını” hatırladığını iddia eden İskoç bir çocuğun gerçek hikâyesinden esinlenmiş. Zaten filmi asıl ilginç kılan fikir de bu. Film bu fikri hayata geçirmek ve seyirciyi korkutmak konusunda fazla başarılı olamasa da, anne-çocuk ilişkisinin zaman zaman karanlıklaşan psikolojik dinamiklerini derinlikli bir şekilde ele alıyor. Eğer bu “anne-çocuk ilişkisi” alegorisini severseniz, bu temayı çok daha ustalıklı bir şekilde işleyen The Babadook (2014) ve Hereditary (2018) gibi yapımları da öneririz.
Before I Wake (2016)
Listemizin dokuzunca sırasında, Netflix’in popüler korku dizilerinden The Haunting of Hill House (2018) ve The Haunting of Bly Manor’un (2020) da olan yaratıcısı Mike Flanagan imzalı Before I Wake (2016) var. Rüyaları ve kabusları gerçek olan bir çocuğa odaklanan film, özellikle Room (2015) filmindeki oyunculuğuyla büyük beğeni alan çocuk oyuncu Jacob Tremblay’ın performansıyla parlıyor diyebiliriz. Film, listemizdeki diğer yapımlar arasında senaryo anlamındaki en zayıf film. Flanagan, filmdeki karakter derinliği ve çatışmasından çok korku atmosferine önem vermişe benziyor. Zaten filmin güçlü olduğu taraf da burası. Özellikle Cody’nin bilinçdışını yansıtan rüyaları ve duyguları değiştikçe daha da korkunç hale gelen kabusları, ustalıklı bir şekilde canlandırılmış. Flanagan küçük çocuğunu zihnini detaylı mizansen tasarımı yardımıyla adeta “dışavuruyor”. Eğer “gerçek olan kabuslar” teması ilginizi çekiyorsa, klasiklerden Nightmare on Elm Street serisini, yakın dönemden ise yine Netflix’te yayınlanan ve düşler krallığında geçen Sandman (2022-2025) dizisini izlemenizi öneririz.
Cargo (2017)
Listemizdeki tek zombi filmi olan Cargo (2017), 48 saat içinde insanları zombiye dönüştüren bir virüsün ele geçirdiği post-apokaliptik bir dünyada geçiyor. Avustralya’yı mesken tutan hikâye, hiçbir şey için olmasa bile başroldeki performansıyla her zamanki gibi ustalıklı bir iş çıkartan Martin Freeman için izlenmeli. Bebeğini kurtarmaya çalışan bir baba üzerinden kurulan karakter odaklı hikâye, yıkılmakta olan dünyayı arka plan olarak kullanıyor ve bu yüzden karşımızda etkileyici bir dram var aslında. Listemizde daha alt sıralarda olmasının sebebi, filmin kalitesinden ziyade, korku namına diğer yapımlardan biraz daha zayıf olması. Özellikle etkileyici Avustralya manzaraları sunan filmi, yine listemizdeki bir başka “doğa harikası” The Ritual’la birlikte izlemenizi öneririz.
Fear Street: Part One - 1994 (2021)
Listemizdeki ilk slasher, Netflix imzalı korku serisi Fear Street’in ilk filmi olan Fear Street: Part One - 1994 (2021). Doğaüstü öğeler de içeren bir neo-slasher diyebileceğimiz yapım, kasabalarında yaşanan korkunç cinayetleri çözmeye çalışan bir grup gence odaklanıyor. Amerikan korku sinemasının 70’lerde özellikle The Texas Chainsaw Massacre (1974), Halloween (1978) ve Friday the 13th (1980) gibi yapımlarla yükselişe geçen “banliyö” türü slasher’ı, başarılı bir şekilde günümüze taşıyor. Özellikle biraz 90’lar nostaljisi yapmak isterseniz ve Stranger Things (2016-2025) tarzı geçmişte geçen bir gençlik serisi arıyorsanız, dönemin ruhuna uygun soundtrack’i ve kostümleriyle Fear Street sizin için biçilmez kaftan. Ancak kan revan ve şiddet dozunun Stranger Things’den bile fazla olduğunu, karakter derinliğinin ise çok daha zayıf olduğunu ekleyelim. Eğer listemizdeki filmlerden bir “double feature” yapmak isterseniz, ikinci sırada bir başka Netflix slasher’ı The Babysitter’ı izlemenizi öneririz.
The Ritual (2017)
Bir başka Netflix orijinal yapımı olan The Ritual (2017), doğaüstü öğeler taşıyan bir folk horror. İsveç’teki bir ormanda geçen hikâye, yürüyüşleri sırasında kadim ve karanlık bir güçle karşı karşıya gelen dört arkadaşa odaklanıyor.Romanya’daki Karpat Dağları'nda çekilen film, özellikle gerilimin doruğa ulaştığı gece sahneleri ve İskandinav folklorunu anlatısına ustalıkla yedirişiyle folk horror’un hakkını veriyor. Öte yandan filmdeki tek gerilim unsuru doğa değil. Karakterler arasındaki tansiyon gitgide yükseldikçe, doğanın açığa çıkardığı çatışmalara şahit oluyoruz. Bu anlamda filmi asıl ilginç kılan da “suçluluk” duygusuyla ilgili söyledikleri. Ancak filmin “canavar” temasını biraz fazla klişe bulabilirsiniz. Yine de, eğer filmin doğayla kurduğu ürkütücü ilişki hoşunuza gidersen, klasiklerden The Wicker Man (1973) ve The Blood on Satan's Claw (1971), güncel sinemadan ise The Witch (2015) ve Midsommar (2019) filmlerini izlemenizi öneririz.
Gerald's Game (2017)
Gerald’s Game (2017), Netflix’in özellikle korku türündeki favori yönetmenlerinden Mike Flanagan imzalı bir başka psikolojik korku-gerilim. Stephen King’in 1992 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan Gerald’s Game, kocası seks sırasında ölünce bağlı olduğu yatakta mahsur kalan bir kadına odaklanıyor. The Haunting of Hill House’daki meşhur cenaze sahnesini izlediyseniz eğer, yönetmenin kısıtlı mekânda gerilim yaratmak konusundaki ustalığına hakimsinizdir. Flanagan aynı başarıyı Gerald’s Game’de de gösteriyor ve film boyunca bizi yatak odasının ortasında diken üstünde bir deneyime sürüklüyor. Bu anlamda filmi, listemizde de yer verdiğimiz The Platform ile birlikte başarılı tek-mekân gerilimlerinden biri olarak görebiliriz. Yine Flanagan’la olan işbirliklerinden tanıdığımız, başroldeki Carla Cugino’nun ustalıklı performansı ise filmi listemizde oyunculuk anlamında zirveye taşıyor. Filmin ilk kurgusunu izleyen Stephen King, filmi “hipnotize edici, ürkütücü ve harika” bulduğunu söylemişti. (Yazarın filmi Kubrick’in The Shining (1980) uyarlamasından daha fazla sevdiği kesin…) Eğer film hoşunuza giderse, yine Flanagan’ın imzalı iki farklı King uyarlaması, Doctor Sleep (2019) ve biraz daha “aydınlık” bir alternatif olarak The Life of Chuck’ı (2025) öneriyoruz.
Velvet Buzzsaw (2019)
Listemize biraz daha “arthouse” bir korkuyla, Nightcrawler (2014) filmiyle tanıdığımız yönetmen Dan Gilroy imzalı Velvet Buzzsaw’la (2019) devam ediyoruz. Film, güncel sanat dünyasında geçen ve kan revan dozu yüksek bir kara komedi-korku. Kültürel endüstrisine yönelttiği eleştiriyle Robert Altman klasiği The Player’dan (1992) esinlenen film, çok karakterli ve bol sürprizli hikâyesiyle sürükleyici bir anlatı kuruyor. Morf Vandewalt isimli bir eleştirmenin hikâyesiyle başlayan film, ölü bir sanatçının eserlerlerinin ele geçirilmesiyle harekete geçen bir tür laneti konu alıyor. Özellikle güncel sanat dünyasına ve sanatın sermayeyle olan ilişkisine şüpheli yaklaşanlardansanız, sanat eleştirmeni rolündeki Jake Gyllenhaal’ın karakteri sizi fazlasıyla irrite edecek. Dolayısıyla filmdeki şiddeti “arzuladığınız” küçük anlar yakalarsanız şaşırmayın… Öte yandan, filmin bu eleştirel dozu yer yer kör göze parmak sokuyormuş gibi hissettiriyor ve didaktik kaçabiliyor. Yine de The Square (2017) ve Inside (2023) benzeri güncel sanat eleştirilerini seviyorsanız, filme bir göz atın deriz.
The Babysitter (2017)
Listemizin üçüncü sırasında bir slasher daha var: Günümüzün “çığlık kraliçelerinden” Samara Weaving’i başrole taşıyan The Babysitter (2017). Film, slasher türünün genellikle kurban olarak resmedilen çocuk bakıcısı figürünü (en meşhuru, Halloween’in Jamie Lee Curtis’ini katil yapan ters köşe bir korku. Scream serisi kadar bariz bir parodi olmasa da, yer yer komedi öğeleri de taşıyan hikâye, satanist bir kültün tehdidi altındaki Lewis ve onu öldürmeye çalışan bakıcısına odaklanıyor. Filmden Halloween ya da Nightmare on Elm Street -kalitesi beklememenizi öneririz. Daha çok “Netflix estetiğiyle” çekilmiş, parlak ve reklam/video klip görselliğinde bir film var karşımızda. Yine de günümüzde üretilen sayısız slasher kopyasını düşündüğümüzde, hem konu olarak hem de Weaving’in performansı açısından filmin üst sıralarda olduğunu söyleyebiliriz. Korkudan daha ziyade korku-komedi tarafı daha ağır basan filmi beğenirseniz, benzer sularda yüzen The Babysitter: Killer Queen’le (2020) isimli devam filmini de öneririz. (Yine de şiddet ve kan revan dozuna dikkat!)
The Platform (2019)
Listemizdeki ikinci sırasında muhtemelen izlediğiniz, izlemediyseniz de duyduğunuz The Platform (2019) var. Netflix’in en çok ses getiren orijinal yapımlarından biri olan yapım, distopik öğeler de barındıran, alegorik bir İspanyol korku-gerilim filmi. Oldukça büyük ve görkemli bir kulede geçen film, her ay yalnızca belirli bir miktar yemek verilerek hayatta kalmaya çalışan suçluların vahşi kapitalist dünyasında geçiyor. Bu hiyerarşik mekân kullanımı üzerinden film, altı kalın çizgilerle çizilmiş bir kapitalist sistem eleştirisine ve alegorik bir anlatıma soyunuyor. Yer yer fazla “körün gözüne parmak” denebilecek bu hikâyeye rağmen film özellikle fazlasıyla klostrofobik atmosferi ve gerilim dolu hikâyesiyle sizi sürekli diken üstünde tutacak. Yemekler her katta azalıp da karakterler ölüm kalım savaşı verdikçe, siz de ekran başında soluğunuzu tutacak, film bitmeden yerinizden kalkmakta zorlanacaksınız. Öte yandan filmin listemizdeki diğer yapımlara göre daha az korkutucu olduğunu ekleyelim, dolayısıyla tek başınıza da rahatlıkla izlenebilecek bir yapım. Cube (1997) gibi klasiklerden izler taşıyan filmin gerilim dozunu daha çok kısıtlı mekân kullanımından aldığını söyleyebiliriz. Eğer filmi severseniz, 127 Hours (2010), Buried (2010) ve Oxygen (2021) gibi başka tek mekânlı gerilimleri de öneririz. Filmi ayrıca hem politik alt metni, hem de kısıtlı mekân kullanımı açısından, listemizin birinci sırasında yer verdiğimiz His House’la da pek çok benzerlik taşıyor. .
His House (2020)
Listemizin zirvesinde, korku türünün kodlarını postkolonyal bir bakışla eğip büken His House (2020) var. Güney Sudan’da İngiltere’ye göçen mülteci bir çifte odaklanan yapım, “perili ev” yapısını, doğaüstü ve psikolojik öğeleri kullanarak yaratıcı bir şekilde bir araya getiriyor. Görsel olarak fazlasıyla etkileyici kabuslar ve halüsinasyonların izinden karakterlerin geçmişine yolculuk ettiğimiz film, her an başka yöne direksiyon kıran şaşırtmacalı anlatısıyla sizi ekran başına kilitleyecek. Yer yer yapbozlu senaryonun içinde kaybolduğunuzu hissedebilirsiniz, ama film ilerledikçe tüm soru işaretlerinizin giderileceğinden emin olabilirsiniz. His House, özellikle politik alt metniyle listemizdeki diğer yapımlardan ayrılıyor ve İngiltere’yi medeni bir kurtarıcı olarak değil, sömürgeciliğin ruhsal ve bedensel travmalarının açığa çıktığı alegorik bir kabus mekânı olarak kuruyor. (Bu alegorik mekan kullanımı üzerinden yine listemizde yer verdiğimiz The Platform’la birlikte de düşünebiliriz filmi.) Candyman (1992) ve Night of the Living Dead (1968) benzeri politik korku klasiklerinden izler taşıyan yapımı severseniz, son dönemden Jordan Peele imzalı Get Out (2017) ve Us (2019) filmlerini de öneririz.
